DR.FİGEN DEMİR KARDEŞ


 1976 yılında Ankara'da doğdu, Tıp Fakültesi'ni bitirip 'doktor' oldu. Gazi Üniversitesi Anestezi ve Reanimasyon Bölümünde ihtisas yapıp 'anestezi uzmanı' oldu, DR. Özgür Kardeş'in 'eşi', Can ve Barış'ın 'anne'si oldu, onbinlerce kadın doktoru 'Hunili Doktor ve Kızçeleri' grubunda birleştirip 'huniliçe' oldu; 'iyi insan' olmak içinse hâlâ çalışıyor.
Tıp eğitimi ciddi disiplin ve emek ister. 
Hiç düşündünüz mü, 'bu her meslek grubundan daha uzun ve farklı sorumlulukları yüklenen, en güzel yıllarını çalışarak geçiren, yıllarını ve hatta ömrünü hastalıkla geçiren bi doktor hayata nasıl bakar? Neye güler, neye ağlar, yaşamla ölüm arasındaki sınırda nasıl yaşar, bikaç aylık ömrü kaldığını umut dolu gözlere bakarak nasıl söyler, kendi evlâdı evde hastayken âcilde başka evlatlara şifâ vermeye çalışırken ne hisseder, yapacağı bi hatanın bi insanın canına mâlolma ihtimâli varken ve birkaç saat önce kendi kadar sağlıklı birine kalp masajı yapıp elinin altından kayıp giderken hayatlar; nasıl yaşar, ruh hâli nasıl olur, yaşama dair düşünceleri nasıl değişir?' diye...  
    İşte bu sayfa, gözlem yapmayı çok seven, hayatı suyuna bandırarak tüm lezzetiyle yiyen ve kırkından sonra yazmaya başlayan, diğer birçok meslektaşı gibi bonesini çıkarıp hunisini takan bir garip, bir deli anestezi doktorunun yazılarından oluşur ve gerçekten güldürür, düşündürür, eğlendirir, öğretir, ürkütür, şaşırtır, ağlatır, hayrete düşürür; yemekle birlikte okunması aspirasyon riski doğurur, gebelik ve emzirme döneminde okunabilir, alkolle birlikte alınabilir ama okudukça okuyasınız gelir, bağımlılık yapar bırakamazsınız; tıpkı hayat gibi...